انتخابات انرژی

جان مک کین
کاندیدای حزب جمهوریخواه؛
تأمین امنیت انرژی با استخراج تمامی حوزه های نفتی

     نفت یک منبع حیاتی انرژی است، اما امریکا با مصرف بیشتر از 25 درصد از نفت تولیدی در جهان تنها 3 درصد از ذخایر تأییدشدۀ آن را در خود جای داده است. بیشترین سهم از ذخایر تأیید شدۀ انرژی جهان در خلیج فارس واقع شده و تحت کنترل شمار خاصی از کشورهای نفت خیز دنیاست که تشکیل دهندۀ بزرگترین کارتل نفتی دنیا یعنی اوپک هستند. بنابراین تعامل درست با کشورهای دارای نفت و برقراری رابطۀ دوستانه با آنها در تأمین نیاز انرژی کشور کمک بزرگی است. اما آیا می توان تضمین کرد این رابطۀ دوستانه که به انتقال تمـام نـیاز انـرژی امریکا نیز منجر می شود تا همیشه ادامه یابد؟

     با توجه به این مسئله من استراتژی دیگری برای تأمین نیاز انرژی کشور دارم. در صورتی که در انتخابات چهارم نوامبر سال 2008 میلادی به مقام ریاست جمهوری امریکا برگزیده شوم، طرح ایجاد تنوع در استفاده از منابع انرژی و حمایت از منابع نفتی موجود را در کشور اجرا می کنم تا همانطور که در سالهای گذشته از نیاز به نفت در تولید برخی دیگر از منابع انرژی از قبیل برق کاستیم هم اکنون نیز در تأمین سوخت وسایل نقلیه تقاضای کمتری برای فراورده های نفتی داشته باشیم. ارتقای راندمان استفاده از منابع انرژی در دنیا با استفاده از تکنولوژیهای روز دنیا در صنعت و اصلاح عادات مصرفی در منازل امکان پذیر است. از طرفی افزایش سرمایه گذاری در تولید تکنولوژیهای تازه نیز راهی دیگر است که می توان با استفاده از آن زیرساختهای اقتصادی و صنعتی کشور را توسعه داد و از وابستگی به نفت کاست. من در نظر دارم بعد از برگزیده شدن، سرمایه گذاری در تولید سوختهای غیر نفتی یا سوختهای گیاهی را بیشتر کنم. من از طرح ارائۀ یارانه های کلان به طرحهای اقتصادی و صنعتی حمایت نمی کنم، ولی معتقدم این کار برای فعالیتهای نوآورانه در زمینۀ تنوع سازی در تولید منابع انرژی بسیار مفید است، زیرا هزینۀ اولیۀ این طرحها را پوشش می دهد و انگیزۀ انجام دادن این قبیل فعالیتها را بیشتر و بیشتر می کند.

     در ارائۀ این نظریه، مهمترین تکیۀ من به تجربۀ صنعت برق است. صنعت برق امریکا یکی از صنایعی است کـه بـــا الـگـوبرداری از آن می توان از وابستگی به نفت خارجی کاست. این صنعت برای تولید نیازی به انرژی نفتی ندارد و حتی ظرفیت لازم برای رشد بیشتر را نیز در اختیار دارد. در سالهای اخیر ما با استفاده از انرژی هسته ای و دیگر منابع احیا شدنی انرژی توانستیم ظرفیت تولید برق را افزایش دهیم و از آلودگیهای زیست محیطی که براثر به کارگیری انرژیهای فسیلی ایجاد می شود بکاهیم.

     باید به این مسئله اشاره کنم که در دوران ریاست جمهوری من، مهمترین سیاست حمایت از تولید برق با کمک انرژی هسته ای خواهد بود. با وجود اینکه امریکا تا ساخت و بهره برداری کامل از بسیاری از مراکز تـولید انـرژی هستـه ای بیـست و پنج سال فاصله دارد، ولی نمی توان این مسئله را نادیده گرفت که اجرای این طرح نه تنها ضروری بلکه اجتناب ناپذیر است. من معتقدم اگر کشور فرانسه می تواند 80 درصـد از بـرق خـود را با کمک انرژی هسته ای تأمین کند، ما هم می توانیم و تنها کاری که باید انجام دهیم، برداشتن گامهای بلند در این مسیر است؛ گامهایی بلند و مطمئن.

     افزایش سرمایه گذاری در تولید سوختهای جایگزین برای به حرکت درآوردن وسایل نقلیه نیز از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. من در نظر دارم بعد از انتخابات از پرداخت یارانه های دولتی به صنایعی که می توانند بدون کمک مالی دولت به فعالیت خود ادامه دهند بکاهم و به جای آن بودجۀ بیشتری برای مطالعه و ساخت باتریهای مورد استفاده در موتور خودرو در اختیار پژوهشگران قرار دهم. درصورتی که این طرح به نتیجه برسد نیاز دنیا به نفت و فراورده های نفتی در به حرکت در آوردن وسایل نقلیه کاملاً از بین می رود.

     در صورتی که من به مقام ریاست جمهوری در امریکا برگزیده شوم، اکتشاف و استخراج نفت در تمامی حوزه هایی نفتی امریکا آغاز می شود. حتی در حوزه هایی که تا به امروز به دلایل مختلف مورد بهره برداری قرار نمی گرفت. من معتقدم که امریکا برای تأمین امنیت خود باید در اولین گام با ایجاد تنوع در استفاده از منابع، از وابستگی خود به نفت و گاز بکاهد، اما نباید فراموش کرد که نفت و گاز همچنان مهمترین منابع هستند و اگر ما به سرمایه گذاری در تولید آنها ادامه دهیم شاید در آینده ای نه چندان دور کاملاً خودکفا باشیم و نیازی به واردات نداشته باشیم. اگرچه تحقق این هدف با توجه به آمار ارائه شده یعنی مصرف 25 درصد از نفت دنیا و داشتن 3 درصد از ذخایر تأییدشدۀ نفتی در دنیا کاری زمان بر و طولانی است.

     حمایت از شرکتهای نفتی برای تقویت زیرساختهای صنعتی و تکنولوژیکی آنها و معافیت آنها از پرداخت سهمی از مالیات یکی دیگر از سیاستهایی است که در دوران ریاست جمهوری من به اجرا در می آید. به کارگیری روشهایی که بدون ایجاد الودگی زیاد برای محیط زیست خروج منابع فسیلی را از حوزه های خود تسریع و تسهیل می کند یکی دیگر از کارهایی است که در دورۀ ریاست جمهوری من به اجرا در خواهد آمد.

     در مورد دیگر منابع انرژی می توان به زغال سنگ اشاره کرد. امریکا بیشترین حجم از ذخایر زغال سنگ دنیا را دارد. حجم ذخایر زغال سنگ این کشور بیشتر از ذخایر موجود در عربستان است، بنابرایـن اگر بتـوانیم با روشـی بدون ایـجاد آلودگی از این منبع استفاده کنیم می توانیم از وابستگی به نفت بکاهیم. درسالهای گذشته با کمک تکنولوژی روز دنیا موفق شدیم از میزان بارانهای اسیدی که براثر سوزاندن زغال سنگ ایجاد می شدند بکاهیم، حال در نظر داریم روشهایی را به کار گیریم که استفاده از زغال سنگ برای تأمین انرژی سبب ایجاد گازهای گلخـانه ای نشود. زیرا مشـکلی کـه براثـر تصاعد گازهای گلخانه ای ایجاد می شود بسیار زیاد است و سهمی از این مشکلها در هیچ شرایطی جبران پذیر نیست.

     در پایان باید گفت که در عرض بیشتر از 200 سال سابقۀ کشف امریکا و معرفی آن در جهان، ما همواره در بازارهای دنیا حضور داشتیم و تولیدات و صنایع ما از قدرت رقابت بالایی در مقایسه با کشورهای دیگر برخـوردار بودنـد، پـس در راه تأمین امنیت انرژی و ایجاد تنوع هم می توانیم موفق باشیم. شعار من این است، سرمایه گذاری در صنعت نفت، کاهش وابستگی به نفت و تلاش برای تولید سوختهای جایگزین.

باراک اوبام
کاندیدای حزب دموکرات؛
سرمایه گذاری بیشتر در تولید سوخت پاک

     سناتور باراک اوباما، کاندیدای حزب دموکرات در ایالات متحده امریکا، دیدگاهی کاملاً متفاوت در مورد سیاستهای انرژی دارد. وی که انرژی را یکی از بزرگترین مسائل امنیت ملی امریکا می داند تدوین سیاستهای کارآمد و نتیجه بخش را ضروری ترین گامی می داند که باید رئیس جمهوری آینده امریکا بردارد. بخشهایی از سخنرانی وی در مورد سیاستهای انرژی را در ادامه می خوانید:

     امریکا بزرگترین مصرف کنندۀ نفت و منابع نفتی در جهان است. این کشور سالانه سهم زیادی از نیاز نفتی خود را از کشورهای خاورمیانه تأمین می کند و برای باقی ماندن این رابطه هزینه های کلانی نیز می پردازد. اگر برای تأمین نیاز خود کاری انجام دهیم و روال کنونی را در تولید و مصرف ادامه دهیم، سال 2030 میلادی کشورهایی همچون چین و هند یک سوم از نفت تولیدی در جهان را مصرف خواهند کرد و این مسئله سبب می شود تا سهم اندکی برای امریکا باقی بماند. بدون شک تحقق این پیش بینی سبب می شود تا کشور امریکا برای تأمین نیاز نفت و گاز خود مجبور به پرداخت هزینه های کلان تر شود. هزینه هایی که می تواند سبب تضعیف اقتصاد این کشور بزرگ جهان شود. به همین دلیل من معتقدم باید جهت گیری سیاستهای انرژی در جهان تغییر کند. از نظر من بهترین تغییر سرمایه گذاری در تولید سوختهای پاک است. اگر سرمایه ای که ما برای تأمین امنیت در کشورهای خاورمیانه به منظور تأمین نیاز انرژی خود صرف می کنیم در تولید سوخت پاک سرمایه گذاری شود می توانیم انتظار داشته باشیم در آینده ای نه چندان دور از وابستگی ما به نفت خارجی کاسته شود.

     در سالهای گذشته سیاستهای مختلفی در زمینۀ انرژی در امریکا اجرا شده است. یکی از این سیاستها ایجاد معافیت دوره ای مالیات بر سوخت در امریکا بود که سبب شد تا قیمت بنزین در این کشور افزایش یابد و شرکتهای بزرگ نفتی و خرده فروشی سودهای زیادی به دست آورند. این سیاست نتوانست باعث اصلاح اقتصاد ما شود و هزینۀ زیادی را به اقتصاد تحمیل کرد. امریکا بعد از اجرای این سیاست میلیاردها دلاری را که می توانست در ساخت جاده ها و بزرگراه ها استفاده کند، از دست داد و هزار فرصت شغلی که در بخشهای عمرانی و جاده ای وجود داشت از بین رفت. تجربۀ اجرای این سیاست سبب شد تا من در سیاستگذاریهای دولت آینده با تفکر و تعمق بیشتری عمل کنم. من در نظر دارم سیاستهای انرژی دولت آینده را به گونه ای طراحی کنم که بدون آسیب دیدن بخشهای مختلف اقتصاد بخش انرژی اصـلاح شود. اولین کاری که من در دورۀ ریاست جمهوری خود انجام می دهم فرهنگ سازی برای استفادۀ بهنیه انرژی است. درصورتی که این فرهنگ سازی از سال 2009 میلادی آغاز شود، می توانیم امیدوار باشیم تا سال 2030 میلادی راندمان مصرف انرژی در کشور امریکا 50 درصد افزایش یابد. دومین سیاست استفاده از صندوق انرژی پاک در امریکا برای سرمایه گذاری در تکنولوژیهای کم آلاینده است. من در نظر دارم سالانه بیشتر از یک میلیارد دلار برای تجهیز مجدد واحدهای تولیدی و مدرن کردن کارخانه های کشور سرمایه گذاری کنم و بخشی از این مبلغ را به تولید خودروها و کامیونهایی اختصاص دهم که با انرژیهای پاک کار می کنند. از نظر من ساخت خودروها و تکنولوژیهایی که با سوخت پاک کار می کنند علاوه بر تأثیر مثبت در جو زمین و کاهش تصاعد گازهای گلخانه ای موجب کاهش نیاز امریکا به نفت و گاز خارج از مرزهای خود می شود و جنبۀ امنیتی دارد.

     اوباما در سخنرانی خود، سیاستهای دیگر انرژی دولت خود در صورت برنده شدن در انتخابات چهارم نوامبر سال 2008 میلادی را به صورت زیر عنوان کرد:

1- ارائۀ بسته ای به ارزش 50 میلیارد دلار به بخش انرژی به منظور کاهش فشار اقتصادی به خانوارهای امریکایی براثر نوسانات ارزش نفت در بازار جهانی. شایان ذکر است اولین بار این بستۀ تشویقی به مبلغ 50 میلیارد دلار در دوران ریاست جمهوری بوش به صنعت نفت و گاز امریکا تزریق شد.

2- طرح کاهش 1000 دلاری مالیات بر سوخت خانوارهای طبقۀ متوسط اقتصادی که این مبلغ به 95 درصد از کارگران امریکای و خانواده های آنان تعلق می گیرد. این طرح به منظور کاهش فشار روی این طبقه اقتصادی است و در کنار آن اوباما طرح افزایش مالیات بر سود شرکتهای نفتی و افزایش سطح مالیات برمصرف سوخت طبقات بالای اقتصادی را نیز اعلام کرده است.

3- مبارزه با محتکران و دلالان نفتی که سبب شده اند قیمت نفت و فراورده های نفتی به صورت مصنوعی بالا نگه داشته شود. این قشر با مداخله در بازار مانع از عـملکرد صحیح نفت می شوند و قیمت این منبع پر مصرف انرژی را در جهت دلخواه خود به حرکت وا می دارند.

4- تزریق 150 میلیارد دلار به صندوق تولید انرژیهای پاک با هدف کمک به ساخت خودروهای هیبریدی و خودروهایی که با سوختهای غیر فسیلی کـار می کنـند. این سرمایه گذاری می تواند سبب کاهش نیاز انرژی کشوری شود و به دنبال آن زمینه را برای ایجاد هوایی پاکتر فراهم می کند.

5- افزایش استاندارد مصرف بنزین در خودروها به این معناست که با استفاده از برنامه های صنعتی و فناوریهای تحت بررسی تا بیست سال آینده میزان مصرف بنزین در خودروها کمتر شود. این کار یک گام اساسی در اقتصاد امریکاست و سبب می شود تا مصرف بنزین در این کشور 500 میلیارد بشکه در سال کاهش یابد. کاهش این میزان مصرف برای اقتصاد معنایی معادل خرید بنـزین با نـصف قیمـت جهانـی را دارد کـه زمینه را برای شکوفایی اقتصاد کشور فراهم می کند. اوباما در نظر دارد بعد از انتخابات با ارائه اعتبارات مالیاتی و افزایش میزان وامهای کم بهره به خودروسازیها زمینه را برای افزایش فعالیتهای مطالعاتی و تولیدی در مورد ساخت خودروهایی که با سوخت پاک کار می کنند فراهم کند.

6- ارائۀ 50 میلیارد دلار به صندوق مطالعات فناوری امریکا تا پنج سال آینده برای به نتیجه رساندن فعالیتهای مطالعاتی در مورد سوخت پاک و تجهیزاتی که با سوخت پاک کار می کنند و عرضۀ نتیجۀ این مطالعات به بازار مصرف امریکا.

7- فراهم کردن زمینۀ مناسب برای تولید 25 درصد از انرژی برق امریکا توسط منابع انرژی تجدید پذیر تا سال 2025 میلادی و تولید 2 میلیارد گالن سوختهای گیاهی پیشرفته تا سال 2013 میلادی. اوباما هزینه های لازم برای اجرای این طرحها را به صورت کامل می پردازد. اوباما در این مورد گفـت: «امریـکا باید سرمایـه گذاری خود را برای پیدا کردن راه های پاک تر مصرف زغال سنگ افزایش دهد زیرا کشور ما حجم زیادی زغال سنگ دارد. از طرف دیگر استفاده از زغال سنگ از نظر ایمنی بهتر از سوختهای هسته ای و سپس زباله های هسته ای است.